En bahtiyar insanı hüzün boğar
Güneşin o parlaklığı o mutlu ışıklarını üzerimize salmaz
Yerinde soğuk bir artık ay vardır gökyüzünde
Gökyüzü bile karamsarlaşmış
Canım mavi olmuş kopkoyu bir lacivert
İç ürpertici.
Günün o tatlı koşuşturması yok artık
Yerinde yorgun, ıssız ev
Herkes köşesinde
Dostlar çekilmiş her biri kendi evine
Kalmışız yine Danté gibi yolun ortasında
Anılar göz kırpıyor
Gecenin karanlığında camdan
Hafif müzik eşliğinde
Hayat geçiyor film şeridi gibi gözlerimizden
Hafızanda sonsuzluğa gitme düşüncesi
Hey gidi güzel günler
O hiç bir şeyden habersiz rahat günler
Hey o tatlı çocukluğumuz.
Müge İmga
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder