Mantığın kalbe notu

Birlikte büyüdük.
Acı da sevinç de hep beraber
Güldük ağladık.
Yabancılara savunur birbirimizi.
Karışınca işlerime
Mücadele eder
Söylenmeden duramazdı.
O kadar zıt ikiliydik ki
Ters düşer kavga ederdik.
Sonunda haklı ben çıkardım.
Bazen de o
Çırpınırdı devamlı

İçi içine sığmayan

Deli dolu tatlı serseriydi o.
Dinlemediği bir gün yine beni
Gitti birine kafayı taktı.
Elimi uzattım tutmadı.
Taktı da ne yaptı
Kendini kör kuyulara attı.

Müge İmga

 

Mutlu ölüm

İçim kıpır kıpır paylaşırsam bu mutluluğu
Birisinin elinden alıp çamura bulayacağı
Sözleriyle seni kirleteceği
Beni girdaplarda boğacağı
Hayattan dahası kendimden soğutacağı
Suçlamalarla kendime müebbet sana idam biçtikleri
Bir çocuğun saf pembe hayallerinde
Her şeyle savaştığı çizgi filmler
Her şeyi göze alıp bu sevinçle seni düşünerek gözlerini mutlu yummaktır.
Seni düşünmek sırtını asırlık bir ağaca yaslamak kadar güvenli
Yüksek bir tepeden güneşin doğuşunu izlemek kadar umut verici
Her telefon çaldığında sensin diye açmak
Şarkıları sana ithaf etmek
Baslarının ağzından değil kendi yüreğinden
Özgün dizeler dile getirmek.

Müge İmga

Nasılım

Hiç iyi değilim bu aralar
Attın üzerime bir sürü toprak
Nefessiz nedensiz bu bağımlılık
Karşılıksız derbeder
Sebepsiz yaşlar buhranlar
Bıraktığın miraslarla
Çehrede derin çizgilerle
Beden buz
Yürek taş
Kalp gözü görmeden
Başka simalarda arayışlar.

Müge İmga

Nerede?

Camlarda yüzler belirir hayal meyal.
Düşümüzdeki hayaller, daha gözler kapanmadan
Mehtabın vurduğu denizde belirir.
Yağmur, ayrılığı sularıyla götürürken
Rüzgar, önüne katıp giderken anıları
Sen hala orda mısın?

Müge İmga

Neredesin?

Hayat, insanı layık olduğu yere koyarmış
Memnun olamazsın durumundan
O sana sunar mı güzel vaatler
Oturur kalırsın dikenli yol kenarlarında
Ah çeker misin bilmem ama
Allah layık görmemiş
Benimle gelmeyi sana
İhtişam gözünü kör eder
Şempanzeye dönerdin
Alışmadığın bir hayatta barınmaya
Tahtın için bahtına sahip çıkmazdın
Kefelerden biri ağır basar
Başlardı sancılı günler sana
Düşüncelerde boğulacak

Nerede olduğunu bilemeyecektin
Ezecektin ezilmeyesin diye
Kibir, şan, şöhret, para ağır gelecekti
Ayrı dünyadan olan sana.

Müge İmga

Nokta

İnsan dedikleri doğan nokta
Zaman dedikleri
Her an nokta boyu uzayan
Hayat dedikleri
Noktanın geçirdiği evrim
Ölüm dedikleri
Çizginin başladığı noktaya geri dönmesi

Niye uğraşıyoruz o zaman
Bir noktalık canımız varken
Bu kavgalar niye
Bu şiddet
Bu anlaşmazlık
Bu rekabet
Nerde kalmış
Noktalardan kardeşçe oluşacak düzgün çizgi upuzun
Hergün bir nokta daha eklenen

Neye çapalıyoruz
Nokta diğer noktalar olmadan
Çizgi olmaz
Bir hayat kuramaz
Nerede kalmış ki ozaman
Sevgi yerine ihanet,nefret
Barış yerine küskünlük
Nerde kalmış
Birliktelik yerine ayrılık
Paylaşım yerine bencillik
Ve nerde kalmış
Kendi elimizle kuyumuzu kazmak yerine
Çizgiyi uzatmak

Müge İmga

O an

Dokunsan toz olur.
İşitsem sağır
Görsem bakamaz.
Gelmesen de unutamaz olur.
Aciz kalır yanında
Dili tutulur karşında
Küçücük çocuk olur.
Arınır pürupak olur düşünceler.
O an eli kolu bağlı
Bir mahkum olur.
Kalabalık içinde bile tek onu arar.

Müge İmga

O Bana Yeter

Bak! kimse göremese de seni
Sen benim yanımdasın
Gece gözlerimi kapatırım
Başucumda ol diye

Yanıbaşımdasın
Saçlarımı okşamaktasın
Yüzünü seçemesem de
Kim olduğunu bilmesem de
Gözlerin gözlerime bakarken
Her gece yanımda olmanı isterim
Yanımda olmasanda
Odamda ol yeter

Kimseler görmese de seni
Şüpheyle de baksalar yüzüme
Mutluyum seninle o bana yeter

Biliyorum arkamdasın
Bakışların üstümde
Arkamı döndüğümde seni göremesemde varlığın yeter
Bir karalti da olsan
Yanımdasın
En yakınımdasın
Dostumsun kimseye anlamatadığımsın

Konuşmasan da
Sesini duyurmasan da
Yetersin bana sen
Anlatırım sana derdimi,
Paylaşırım sevincimi
Hissederim anladığını
Bu bana yeter
Sabırsızlıkla kapatırım gözlerimi
Başucumda ol diye...

Müge İmga

Okunuyor senden

Donuk bitkin
Hayattan bezmiş
Aşk benden   
Yaş benden geçmiş
Hayattan bir beklentin son bulmuşken
Oluruna bırakmış yaşayıp giderken
Her gün işe gidip gelirken
Monoton yaşam biçiminde
Bir seyahatin hayatını değiştireceğini bilmeden
Hazır değilim fikri
Yaşanmışlıkların tedirginliği
Düşünülen eş profilleri dışında
Mantığının tam dışında
Önyargıların bir çırpı da
Kanatlanıp uçması
Gözlerin pırıltılı
Aklın başını terk etmiş çoktan
Elinde olmadan kalbin küt küt çarpar
Yüzünde muzip, çocukça bir tebessüm
Ağzın kulaklarında
Yanına uçarak giderken birkaç gün
Önceden kurulmaya başlanmış hayaller
Ayakların yere basmazken
Sesini duyduğunda bir hoş olurken
Moralin bozuksa düzeliyor
İşlerin bozuksa unutuluyor
Acılar sancılar içindeysen hafifliyor
İçin içine sığmıyor
Ve çevren ne oluyor aşık mı oldun
Hayrola kim bu şanslı diye
Yok bir şey desen de
Aşkı okuyoruz senden.

Müge İmga

Ortada kalmış şehir

Yok olsun istedim o şehir
Külleri dahi kalmasın istedim
Arada sırada uğrasan da bana
Aldatmaya çalışma beni küçük oyunlarınla
Tarih yatar yüreğimde
Dolaştığın sokaklarımda her an rastlaşmasak da
Kalbim sızlar  
Gözyaşlarım yağmur olur
Sel olur sokaklarım
Alır götürürüm önüme geleni
Seni bekler miyim bilmiyorum ama
Kırılmışım bir kere sana
Tercih ettin semtim kadar olan yere
Anılarını sileceğim er geç döndüğünde
Bulamayacaksın her şeyi yerli yerinde
Eskisi gibi olamayacak arkanda bıraktıkların
Zaman senden kalanlara ilaç olmuşken
Zehrin olacak belki de derman bulamayacaksın yaralarına
O küçücük şehirden gözyaşı dökeceksin
Hatırlanmayacaksın!

 Müge İmga

Raf ömrü

 

Raf ömrün hiç geçmeyecek mi sandın?

Yaramaz çocuklar gibi davransan da
Elini sallasan elli değil artık
Boşa kürek çekme
Gelen değil, giden olur senden
Dur durak bilmen  
Hayatına çeki düzen vermen gerek.
Son kullanma tarihin uzun olsa da
Tedavülden kalktığında aldığın ahlarla
Yerinden doğrulamaz ihtiyarlardan olursun
Çekilmezsin huysuzlaşınca.
Gençliğinde yaptıklarını
Kocayınca yakınlarından şahit olacaksın.
Hasetliklerin ağır kayıplar doğuracak.
Bir başına kalacaksın.
Maddiyatla kapatmaya çalışacaksın açıklarını
Arkadan liseli önden müzelik bile olsan
Herkes paran için gelecek sansan da,
Sevenlerine yaptığın nankörlük
Kovalayacak seni ebediyete
Kaçsan da nereye kadar
Dünyanın bir ucuna gidebilsen de
İstediğin gibi olmayacak hayat
Sevilmeyi bilmeden
Sadece acı vereni seveceksin.
Pişmanlıklarını mutluluk maskelerinle örteceksin.

Müge İmga

 

 

 

Sahneden

Beklenmeyen yağmurlarımsın.
Sessizlikte beliren siluetlersin.
Dokunsan dağılırım.
Gitsen uçurumlardan atlar ruhum.
İçimde kopan fırtınalarımsın.
Avcumdaki cam kırıklarımsın.
Gözyaşlarımın kayaları dediği yaralarımsın.
Elimden kayıp giden, ruhumun kasırgasısın.
Dile getiremediğim, sağır çığlıklarımsın.
Ruhumdaki kavurman alev
Bedenimdeki buz dağlarımsın.
Susan telefonlarda beklediğim hayal kırıklığımsın
Ümitlerimin tükendiği umutlarımın başladığı,
Labirentteki takılı kalmışlığım,
Çıkmaz sokaklarımsın.
Düşününce dilimin bağlandığı,
Ayaklarımın yerden kesildiği,
Her şeyi bırakıp koştuğum,
Çocuklar kadar mutlu olan,
Anlamlar yükleyip uzayan sohbetlerde gezinen başrolümsün.
Bu oyunda hem iyi hem kötü karakterimsin.

Müge İmga

Senden Yana Ben

Sevgine muhtaç
Yeniden doğmuş bir bebeğim
Yürekten bağlı,
Seninle yeşerdi birden
Seninle aralandı gönül kapım
Konuşsam da dilimden dökülmez kelimelerim
Kifayetsiz kalmış sözcüklerim
Kör olmuşum adeta ışıltından
Bakıyor göremiyorum ufkumu
Senden başkasının
Farkında mısın bilmem ama İçimden kan,
Gözlerimden yaş gelir.
İçime akıtırım yaşlarımı
Sessiz ve derinden,
Hıçkırıksız ve usulca
Gözlerim dolar
Kendimi tutar
İçime atar yine de tebessüm eder
Seni eğlence de kendimi de yasta bırakırım.

Müge İmga

Senle Yada Sensiz

Sonunu bilmediğim bir yolda
Sen çıktın ansızın karşıma
Bir vardın bir yoktun karşımda
Hiç olmadın yanımda
Senle ya da sensiz de olsam da
Seni düşünmek bile tebessüm getirirdi bana

Meleklerin dokunuşu gibiydi
Yüzüne bakmak
Gözlerinin en dibinde kaybolmak
O an ne yaptığının farkındalığını kaybetmek
O saniyelerin nasıl geçtiğini bilmemek

Seni göremesem de
Hayalin daha güzel
Gerçekler acıdır derler
İmge olarak kal düşümün bir köşesinde

Senle kursam da hayal ya da gerçek
Yüzün beni darmaduman etse de
Sonunun nasıl biteceğini bilsemde
Karamsarlığa boğsa da beni bu fikir
Hayalin dahi kalbime çarpıntı
İçime neşeye sebep olsa da
Başka birşeydi bu
Herşeyden farklıydı
Adını koymak istemediğim…

Müge İmga

Sevmenin Zor Olduğu Anlar

En zor anda ona asılı kalma
Gözlerinden yaşlar damlarken
İçin kan ağlarken
Düşmüşken tam dipteyken
Her şeyi kaybetmişken
Gözlerine tutunarak
Sesi ruhuna işlerken
Bir rüzgarın unutulmuşluğunda
Bir ağacın dallarını kıpırdatması gibi
Sevmenin zor olduğu anlarda
Tam yaklaşacakken yumruğun sıkmak ta ki
Avucunda tırnaklarını hissedene kadar.

Müge İMGA

Sonbahar

Bir sonbahar da
Sen gideli çok olduğunda
Havada hüzün
Yapraklar da bir burukluk
İçimde bir keder vardı

Ayrılık acısıydı belki
Unutulmayan
Hatırlandıkça
İki sıra göz yaşına yerini bırakan
Tarifsiz duygular içine sokan
Kelimelerin yetmeyeceği garip duygular
kafam karmakarışık

Müge İmga

Sorar mısın?

İçlisin dertlisin be arkadaş
Başın açtığın o kocaman avuçlarının arasında
Anlarım seni derim anlayamazsin
Beni kimseler değil
Yıllar bile anlamadı
Bir derde düşmüştüm ki
Kurtaran olmadı
Derdimin dermanı
Arkadaşım oldu siseler
Her biri bir derdim
İçtikçe içiyorum dersin
Kafan güzel tabi
Hayat sana güzel der dost sandıklarım
Yoldan geçen komşular
Sormazlar ki nereden düştün bu hale
Sen böyle değildin be dostum
Deyip bir el atan olmaz ki
Hor görürler derdimi soran olmaz ki
Efkârlanan devam eder benle bir kaç kadehlik dostluğa
Beni arayan bulur kulübemde
Bir bodrum aşığıyım
Bir tahta sandalyem
Bir de dört duvarım duyar beni
Geceler boyu inildediğimi
Bodrum'da doğdum burada dertlerimi perçinledim
Burada gözlerimi kapatacağım şimdi olduğu gibi.

Müge İmga

Sormayın

Tanıyanlar sordular seni
Yarama tuz basarcasına
Yüzüme acırcasına söylediler
Sevseydi ayırırdı bir zaman
Can sıkıntısında buldu seni o zaman
Yaralarına merhem
Yaşadıklarına intikam etti.
O zaman bir doldu bir boşaldı gözlerim
Ruhum kasırgalarda kalsa da
Acıyarak bakmayın
Şefkate ihtiyacım yok
Desem de olmuş bir kere
Tek açmasınlar bu konuyu istedim
İkimiz rastlaşmayacak
Bir ömür tanışmayacak
Şahıslar olsak da.

Müge İmga

Sorumlusu

Hiç böyle görmedim
Sustum bekledim
Suçlu aramadan hepsini benimsedim
Suçlu da sorumlu da
Mahkum da benim
Yaşadığım her şey benim.

Paramparça aynalar karşısındaki.

Gözleri şiş, ağırlıktan açılmayan
Yaşları kanlı,
Yüzü sararmış solmuş,
Can çekişen gördüğümde benim.

Nafile kurulan bembeyaz ümitlerden
Dostların dahi çözemediği
Bir fırtınadan darmadağın ruh
Bana ait değilmiş gibi gelse de
Deniz aşırı gitsem de
Hiçbir şeyin tadı yok
Sabahlara kadar otursam bile

Adı koyulamayan bu uzun hikaye
Sonunda sona erer.
Kendime söylediğim yalanlardan uyanırım.
Suçlu da sorumlu da
Mahkum da benim.
Yaşadığım her şey benim.

Bıkarım belki bir zaman
Sevinir yancıların
Kendime kattığım dertlerin
Hepsi sana iyade 
Toleransım sonuna gelir.
Dayanamaz mutsuzluğuma
Sırtlanır giderim eşyalarımı.
Bu kadar zor muydu iki kelime.

Müge İmga
 

Sözler

Çok uzaktan gelen rüzgar
Getirmişti seni bana
Bir meltemdi gözlerindeki
Sevgi dolu yumuşak bakışlar

Yeterince inandırıcıydı
Yolundan caydırmaya
Aşkı derinlere gömmüş
Yıllardır kimseye açılmamış kalbime

Yeterince göz boyayıcıydı sözlerin
Söz demekle yetindiğimiz yalanların
Onlardı bana rüyalar kurdurtan
Tatlı hülyalarla ileriye dönük hayaller kurduran

Anladım ki onlardı
Düzmeceden ibaret olan
Onlardı hayatıma acıyı sokan
Kalbimi kıran
Ah o hissiz sözlerin...

Müge İmga

Şehir insanları

Masa dediğin  
Yuvarlak kara kuyu
İki sandalye gördüğün
Ayrı yönlere bakan iki araç
Söylediğin parça,
Burukluğun diğer yüzü
Yüz, dediğin bir çift şahibe
Ruhu tasvir edişin mayın tarlası
Gözlerden bahsettiğin hiç aralanmayan bir çift paravan
Aramızdaki mesafe,  
Koskoca uçurum.
Bundan böyle ayrılalım.
Farklı yollar bulalım.
Çıkmazlardan kurtulalım.
Kelimelerimizle boş yere harcanmayalım.

Müge İmga

Takdir

Onda bunda şunda olmazdı
Tek sende öyle çarpardı
Ne yaptığını bilmeden
Sürünür gelirdi peşi sıra
Her nereye gitsen
Eli kolu bağlı sürgün esir olur
Tek bir cümlene bakardı.
Sonra ne mi oldu?
Üzerini sulara
Yerini yellere bıraktı.
Tarumar oldu bu gönül bahçesi
Başarılısın tebrikler.

Müge İmga

Tatminsiz

Acılara alışmışsın
Sana verseler panzehir
Kenar süsü edersin
Sana iyilik edene
Taşla başını ezersin
Oradan oraya atarsın yüreğini
Mutluluğunun bile altında hüzünle
Savaşmaya alışmışsın
Kahkahaların bile kinayeli
İnkar dolu hayatın
Fark edemedim zannetme
Konuşurken bile dalıp giden
Gözlerindeki düşünceli hali
Gözünü hırs yüreğini tatminsizlik bürümüş
Elde etti mi başkasına geçen
Sonsuzluğu arayan rahatsız egonu
Fark edemedim zannetme.

 Müge İmga

Tehlike

Gitme o mağaraya çocuk
Uğruna inanıp kurduğun hayaller
Bir gün hüzün dolu masallar olacak
Dileklerin, ettiğin dualar boş çıkacak
Aklını işgal edecek orası
Bataklığına çekecek
Göllerinde boğacak
O saf temizliğini alacak
Çığlıkların duyulmayacak
Damlayan acı sularda katılaşacaksın
Yüzünde yaşam izleri oluşturacak
Umut sularından içip beslenecek
Çatlamış topraklara dönüştürecek
Sevginle çıkış kapısını bulduğunda
Yapayalnız kalbi kırık bırakacak
Savrulan sararmış yapraklara döneceksin.

Müge İmga

Tekme

Kırık kalbine yara bandı olmuşum
Avutmaya alışmışım kendimi
Sever gibi görünürken maskelerinle
Zihinler bir bulantıyla çalkalanmış
Çekilmez sonu gelmeyen çıkmazlar
Doktor ile hastası gibi adeta

İlgiyle büyüyüp gelişince
İyileşince ilk tekmeyi atan
Kendine söylediğin yalanlarını
Herkese bulaştırmaya çalışan
Hep vazgeçilmezliği arayan
Ama sonsuzluğun olmadığı fani dünyada
Vazgeçilmez olduğunu hep unutan.

Müge İmga
 

Yalnızlığın mutluluğu

Hayal kurmam geleceğime dair
Arkadaş aramam
Yalnızlığım eşlik ederken
Özgürlükle bile aldatmam
Canımın istediğini yaparım
Aklım başımda
Dimdik ayakta
Bekleyenim ve beklediğim olmadan
Kendime karşı sorumlu
Gözlerim dalıp gitmez uzaklara
Sessizim artık
Konuştuğumda ise merhametsiz
Yalnızlığı ebedi olanlardanım.

Müge İmga

Yanılgı

Çaresizim
Tam sevildim derken
Sevgiye yenik düşmüşüm
Aşk mı para mı demişler
Aşk demişim
Aşk mı mantık mı demişler
Aşkı seçmişim
Kimseye güvenme demişler
Boş sözlerine güvenmişim
İnanırsan kazık yersin demişler
Gene de inanmışım
Karşılıksız hiç bir sey olmaz bu dünyada demişler
Ben sormadan sevmişim

Herşeyin bir sonu varolduğunu
Güneşin doğup battığını unutumuşum
Seni batmayan güneşim sanmışım
Malesef çok yanılmışım

Müge İmga

Yarı Cansız Yaprak

Unutulmuş olsa da küllerinden doğar umutları
Yüzyıllık volkan patlar
Ölü şehrin kalbinde
Yaksa da kavursa da
Kül etse de herkesi
Acıları yüreğinde hissetse de
Sonbahar yaprakları
Yeniden yeşerir ormanında
Bir kıvılcım düşer
Ansızın kasıp kavurur onu
Seli her şeyi önüne katar götürür
Şehir unutur ilkbaharını

Aniden bastırır kışı

Karını bekler, yangını son bulsun
Yeni yapraklar yeşermiş olsa da
Tutmaz düşürdüğü en son yaprağın değerini
Yaprağına kıyamaz uzatır elini
Kırılacağından okşar parmağının ucuyla
Yaprak yarı cansız bedende
Yol almak üzere bir başka şehre
Şehir puslanır hiç durmayacak yağmurları öncesi
Sisler içinde

Yanıklardan ibaret

Can çekişir ölümü yaklaşırken.

Müge İmga

 

Yılmış Yürek

Sokaklarındayım
Yağmurunda ıslanıyorum havanın
Gözyaşlarım damlalara karışıyor.
Gökyüzü benimle bir olmuş
Derdimi dinleyip
Kadim bir dostum gibi ağlıyor.

Kalbim hicranla dolu
Boynu bükük
Gecenin karanlığında dolaşmaktayım.
Uzun bir yolum var.
Basında kalp sızısına uğradığım
Hiç geçmeyecek
Hiç bitmeyecek
Hep umutsuzca bedbah geçecek
İnancı aşka karşı yıkık yüreğimde
Herşeye yeniden başmaya mecalim yok

Müge İmga

Yolcu

Tam güvenmişken hayat aldı seni benden.
Uzak ülkeye götürdü beni senden.
Düşünmedi, yüreği acıyanı
Yaralı bırakacağı var mı diye.
Aldı hayat onu benden.
Aldı habersiz ansızın.
Ayrıldı buradan arkasında gözü yaşlı bırakarak.
Dimdik duran çınarımı yıktı.
Yaprakları altında güven duyduğum
Koca çınardı o
Sonsuzluğa el uzatacak.

Şartlar böyle buyurdu.
Unutmak gerekliydi her şeyi
Mazide kalmalıydı tüm anılar
Acı bir tebessüm
Bir buruklukla.

Müge İmga