Siyanür Ruhlular

Ruhumdaki kara taşları atarken birbir denize 

Yaşlı amcadan kağıttan gemilere ruhunun karalıklarını yazmayı öğrendim.

Hep mi mutsuzsun dedim.

İçimdeki sesten duyamam seni evlat

Görünmez yüksek kara duvarlar 

Herşeyin şekillendirildiği kalıplar 

Cevapsız sorularda saklı kurallar 

Burada idealizm var dedi.

Bembeyaz kağıtlar bile dolarken 

Güneşin bile kavurup yakmadığını

Hayallerin zehirlendiğini

Deryalar kadar yüreğin bile 

Yıllarca siyanürlendiğini

Masmavi denizin hergün kin,nefret,öfke 

Geçmis hesaplaşmalarla karardığını

Okyanusların dahi başa çıkamadığı 

Sevgisizliğin, anlaşmazlığın dozunun arttığı

Hergün mutsuz yüzlerin birilerini daha yaftaladigini gördüğümde

Uzaklara yelken açıp başka koylarda

Deniz mavisi gök maviliğinde 

Pembe insanların olabileceği ümidiyle 

Kürek çekmeyi  

Ve sonunda

Ebediyete kadar susmayı öğrendim.

Müge İMGA

Ve

Öyle büyük ön yargılar vardır ki
En büyük karlı dağların zirvesinden
Yuvarlanarak dev bir çığ haline dönüşmüştür.
Ve öyle büyük günahlar vardır ki yargılanır yargılanır sonu gelmez mahkemeler de

Ve
Vicdanın, en huysuz avukatındır.
Ben haklıyım dedirten
Canını suçsuz yere yaktıkların senden bir haberdir.
Sadece sesini Allah işitir.

Ve
Bir sabah uyanırsın
Bir avuç dolusu kum gibi savurduğun kara dualar yağar başından aşağı
Hiç beklenmedik hiç olmamış rahatsızlıklar seni bulur fark etmez.
İsyan edersin.
Fark edemediğinden yine aynı varlıkların yüreğini burkar yaralar.
Yüreği bembeyaz güvercinlerin umut kanatlarını kırarsın.

Kara kaya üstünden

Yaşlar dökülür durmadan
Omzuna gerek kalmadan
İçine dokunmuş yaralar açmışlardır.
Gideceğin tek yer bir kayanın üstüdür.
Her öğün ağlamak istersin üzerinde
Mavi deniz alıp saklarken sesini
Bakmışsın gıpgri olmuştur.
Ne biri ölmüştür.
Ne biri uzaktadır.
Ne bir hasretlik ne de bir hiddet
Sadece koskocaman bir yalnızlık
O kadar büyüktür ki;
Çocukken içini pamuktan sandığın göklerdeki bulutlar kadar
Seni öyle bir sarıp sarmalamıştır ki;
Kimse senin aslında kimsesiz olduğunu hissetmez.
Üzgün olduğunda her açtığın telefonun ucundaki sesin ya işi vardır.
Ya o telefon hiç duyulmaz cevaplanmaz.
Beni aramıyorsun diyenler
Bir kimsesi yok iken boş oturur iken seni hatırlayanlardır aslında.
Müge İMGA

Üşümek

Sırtı değil de ruhu ürperince üşüyor insan. Müge İMGA

Yaşam

Hayat bir film mi yoksa

Fark edilmeden çekilen

Bir dakika sonra ne olacağı belirsiz

Hem yazan hem oynayan olamadığımız

Tutuğumuz kaleme müdahale olan

Hayatın tamamını çizdiğine kararlı kesip atarken

Taşlarını dizdiğini zannederken

Kum dan kalelerinin yıkan

Bir peri ya da şeytan gelip tavrını koyan

Seni beklemediğin yereler taşıyan

Ya batıran ya da çıkaran

Bazen su yuttuğun  bazen kulaç attığın okyanustur.

Müge İMGA

Sen

Çocukluğumsun sen benim

Kalbi kıpır kıpır eden

Beyaz fırfırlı elbisesi

Bukleli saçlarıyla sokaklarda koşuşan küçük bir kız çocuğusun

Umut dolu yarınlarımsın

Başımı yasladığımda

Dünya umuruna gelmeyen huzurumsun.

Müge İMGA

Muge's Poems, Oil Color Paint and Other Designs

https://www.facebook.com/demuguet

Martı

Sevdiğim git yanımdan
Şimdi sevsen bile çok geç artık
Kıyametin içinde sıkışıp kalmışım
Acılar içinde kararmış her yer

Yaşantıma gözlerini dikmiş her dilden kocaman bedenlerde

Film şeridi olmuş hayatım.
Kimine göre malzeme kimine göre vicdan muhasebesi olmuşum.
Kapkara örtü serilirken çığlıklar içinde yağmurlar düşmüş üzerime.

Leylekler getirdi demişlerdi.
Şimdi bir martıyım nereye gittiğimi bilmeyen
Beyazlar içindeki ablalar bir yere götürürken
Uğultular geliyor kulağıma "Hatalıydın" diyen
Sadece sokağa çıkmış yürürken
Ne kadar suçlu olabilirdim ki ben?

Müge İMGA
 

Mutluluk

Rüzgar eser
Usulca sözcükleri kulağına üfler sanırsın.
Dalgalar kumlara kavuştukça
Bahsettikleri bir şey var sanırsın.
Güneş doğar,
Medet umarsın
Gökyüzüne uzun uzun bakar yıldızlar göz kırpar sanırsın
Bir de ey de başını kendine bak dost
Gözlerden okunur
Saçlardan akar
Ellerden süzülür.
Ağızdan dökülür.
Yürüyüşünden görülür.
Yayılır halkalar halinde.
Mutluluk, içimizde.

Müge İmga

Gelgit

 Ömrü yapraklar gibiydi
 Oradan oraya savruldu
 Rengarenkti günleri
 Çiçek açmıştı gözleri
 Yanındaydı herkes
 Gülerken güldüler
 Hüzünlüyken yoktular
 Aşkın acısını da
 Kötümserliğin sonunu da çekti
 Astı yüzünü
 Kararttı kendi elleriyle hayatını
 Sarardığında kalmadı kimse
 İyi gün dostuydu herkes
 Dostlukta yanlıştı,
 Onun değil
 Sevincin hayaletleriydi onlar
 Mutluluğun yanındaydı hepsi
 Hayatı, gözleri kapalıyken gördüğü rüyadan
 İyimserlikten ibaret,
 Ta ki düşene dek,
 Attı betti benzi
 Kaldıranı olmadı
 Sırt çevireni oldu
 Sandılar yeniden doğar yine,
 Yanılmıştılar.

 Müge İmga

Sese yürü

Vav gibi eğil bu yoldan çekil git dediler.
Elif olursan alır başını gideriz dediler.
Yek oldum acılar ok gibi yağarken
Bedenimde bir gül doğdu yüreğimde
Ne arkamda bir destek ne bir önümde kılavuz
Mayın tarlalarından geçtim
Şehrin surları üzerime geldi dalgalar peşi sıra kovalar oldu
Geceler haram gözyaşları içtiğim sular oldu.
Bir ses üfledi yüreğime hep

Haydi haydi gel bu yoldan gel bu yandan.

Müge İmga

3.kişi

Ne söyleyebilirim ki
Hak iddia edebilir miyim ki
Sev diyemem
Kal diyemem
Bir başkasını takmışken koluna
Çektirmişken fotoğrafı
Yüzünde kocaman bir tebessümle
Dalga geçer gibi
Benimleymişsin gibi
Aranıza paravan
Yanınıza set
Üçüncü bir kişiyken
Halen benle gibi davranmaktayken
Atabilseydim kahrolası bütün haberleşme cihazlarını
Arabadan, evden çevremden
Taşınsaydım var başka diyarlara.

Müge İmga

 

Ada

Kimsenin uğramadığı gönlünde
Büyüttüğü saf ve temiz sevgisinde
Hep var olan düşünce
Elbet bir gün doğru insan
Bu ıssız adaya uğrayacak

Öyle inandırıcı inceleyecek ki onu
O ipiri gözleriyle
Ada yalnızlığını
Birdenbire unutup
Üzerinde dolaşan bu canlıyı
Tüm sahile vuran dalgalardan
Koruyacağına söz verecekti
Ta ki o adaya yeni bir vapur gelip de
O canlıya yeni bir umut ışığı doğana dek
Yani sonsuzluğa dek.
 

Müge İmga

Ağaç ve kuş

Yüreği kocaman kendi minyon
Hayatı seven çevreye tebessümle bakan
Kendi yolunda prensipleri ışığında ilerleyen
Yolunda uçarken
Büyük bir ağaca kanatlarını çarpar.
Oracıkta yaralanan kuş
Unutulmaz ıstıraplar çekeğini sanar
Bunun bir dönüm noktası olacağını bilmeden.

Müge İmga

Ah bu şehir!

Ah! Bir gidesim var buralardan
Toplasam tası tarağı
Kaçsam bilinmeyenlere
Plansız gözümü yumduğumda
Hayal ettiğim fotoğraflar gibi
Hiç bir tanıdık simanın olmadığı
Yeni insanlarla dolu
Kalabalık içinde mi?
Issız bir ada da mı ?
Nasıl bir çekip gitme duygusudur bu
Hem bağlı hem özgür olmak
Ne onla ne de onsuz olabilmek
Dar gelir o koskoca bulvarlar
Kısalıverir o uzun yollar
Üstüne gelir basar boğar
Tanıdık yüzler sıkıntı
İşler tek düzedir.
Kimse tutamaz dersin ama
Birkaç seven olmasa kim tutar ki zaten
Bu ne onla ne de onsuz şehirden
Kaçmayı düşünme vakti
Hatırlatıverir esirliğini
Çıkıp gitsen bile bir süreliğine
Dönüverirmiş bulursun kendini
Mıknatısla çekilmişçesine ensenden
Esir almıştır her geleni
Belki tarihin gizli sırrıyla
Bir büyüyle bağlanmıştır
Belki de görünmeyen kelepçelerle.

Müge İmga

 

Ah o Ay!

Deniz kenarında oturmaktayım
Derin düşünceler içinde
Kafamı kemiren kararsızlıklarla
Sesler konuşmakta
Sol yanım farklı
Sağ yanım ondan apayrı
Susmak bilmiyor uçuruma sürükleyenler
Rahat bırakmıyorlar kendin karar veresin
Her dalga vuruşu
Sanki bir şeyler söyler gibi
Gerçekleri gösterir gibi
Ama o Ay yok mu?
İnsanı mantığından uzaklaştıran
Doğrudan hayallere sürükleyen ah o Ay
Gündüzün sert gerçeklerini örten
İnsana bir yalnızlık
Evinin bir köşesine sinme duygusu
Ah o Ay!

Müge İmga

Aklımda

Kısacık bir yolda
Güneşin altında
Yolların ebediyete uzanışını isterken
Aniden döndün köşebaşından
Geçen saatlerin durmasını isterken ardından
Arkandan bakakalırken
Işıklı yolda kayboldun adeta
Koşamadım ardından
Çivilendim olduğum yerde

Güneşin beni değil
Kalbimi kavurdu
Giden sen değil
Gölgen oldu
Yüzüne bakamadığımdan
Arkandan doya doya baktım son birdefa

Korktum;
Arkana dönüp bakacağından
Geri gelmeyeceğinden
Hayatın anlamsızlaşacağından
Kimsenin senden güzel olmacağından
Kimsenin senin yerini tutamayacağından
Bir daha o güzel sözlerini işitemeyeceğimden
Kimsenin senin yerini tutamayacağından

Seni eğer unutamazsam
Ne yapabileceğimden
Derdime çare bulamayacağımdan
Dermanım olacak biri daha olmayacağından
Korktum.

Müge İmga

Atık hayatlar

Ota ona buna aşkım derler.
Kelimeler değerlerini yitirirler.
İnsanlara fiyat biçerler
Bayanlar laf,
Baylar söz ederler.
Beğenmediklerine sataşıp
İşlerine gelince ittifak ederler.
Parayla güzellikle işleri olur.
Bayanlar paraya
Baylar Rus güzelliğine
Karşı cinsler düşünürken
Boşanırken akıllara düşer
Ruh güzelliği,
Hayat arkadaşlığı,
İyi günü, kötü günü.
Kimse kimseden memnun olmaz.
Kenarda kal, daha iyisi çıkmazsa sana dönerim derler.
Onun bunun sözüne uyup başkasına giderler.
Zaman doldurmak için takılıp
Evlilik programında ekrandan gördüğüne
Aşığım diye ağlarlar.
Arkasını dönünce başka taliplerimi arıyorum derler.
Madem öyleydi tanımadığın insana “Niye ağlıyorsun?” demezler.
Beğenilmemek acı verince beğenene aynısını tattırmayı denerler.
İkiye üçe bakmadan saman altından su yürütüp,
Tek eşli gibi davranıp kimi canı çekerse sevgilim der.
Aniden öğrenir diğeri olduğunu ötekiler.
Aşkı mahvederler
O da yetmezmiş gibi,
Çocuklarımıza yeşil bir dünya isteriz derler.
Lüzumsuz tüketim ederler.
Dünyayı çöp tenekesi sanıp
Sağa sola çöp atıp
Dünyayı dar ederler.
Betonlar içinde hapsolur giderler.
Bir laf edersin atılmış hayatlarına linç ederler.

Müge İmga

Ayrı Beyazlar

Tarih kokan binada
Avluda bir heyecan
Cennet kadar süslü bir yer
Belirir kapıdan gelin ile damat
Yüzünde koskocaman bir tebessüm
El sallar damat kolunda peri misali misafirlere
Onlar mutluluğa şahit zannederken kendilerini
Merasim biterken belirir ansızın
Çift kollu merdivenden hızla çıkan bir beyaz peri
Her adımında aydınlatır bastığı yerleri
Masumiyetin ışığı kamaştırır gözleri
Bembeyaz olur her yer
Çarmıha gerilmişçesine durur
Sallanır yuvarlak pencereden
Bırakır ardından boşluğa kendini
Uçuverir beyaz güvercin gibi
Kimse fark etmez arkasındaki iki şahit dışında.

Müge İmga

Beklenti

Gezindim sokaklarında
Çektim içine deniz kokusunu
Vapurlarda seni aradım
Ufuklara daldı gözlerim
Dostlar habersiz
Çok efkarlısın neyin var dediler
Ama aslında kimseyi değil
Birinin gelmesini bekledim
Baharları bekledim
Geleceğin son bahar
İlk baharımız olsun istedim
Güneşinde ısındım
Yağmuruyla ıslandım
Şarkılarda aradım seni
Güldüm söyledim dertleştim
Kendimle konuştum
Günleri saydım
Mantığımla kavgalı
Hislerime yenik
Özledim İstanbul’u özlediğin gibi
Özledim İstanbul’un seninle olanını
Ben aslında seni özledim.

Müge İmga

Beni güzel hatırla

Ardımdan gözü yaşlılar baksa da 
Onlardan olma
Sana inkar, vakurca kaçmak yakışsa da
Arada bir uğra son yolculuğumdan sonra
Sebebimi tek başına paylaş
Herkesle aynılaşma.
Başucumda, ne yaptım? Diye sorma
Son görevin sadece bir buket çiçek olsun. 
O da farklı olsun
Kendini böyle hatırlat.

Müge İmga

Bir ölüye mektup

Bu sabah sıcağı tuttum yanmadı elim
Soğuğu hissetmedim kar yağan kış günü
Dün geceki kadar canım acımadı
Tokat gibi indi haberin
Gözyaşlarımı derin kara kuyulara bıraktım
Onlar bile yetmedi
Dalgalar götürdü yüreğimi
Hayal dünyasına açılan penceremi sürgüledim
Taş keserken ruhumu
Temiz ve serin hava da bile nefes alamaz oldum
Damarımdan kan akmaz oldu
Korumaya yaşatmaya çalışsalar da
Sevgi bağlarımı tortular kapladı
Erittin aşındırdın tüm güzelliklerimi hastalıklı sularında
Gölcükler oluştu akan göz pınarlarımdan.

Müge İmga

Bırak

Terk edesim var bu gece bu yurdu
Gecenin hüzün karanlığında
Işıklar akan damlalar gibi
Yıldızlar bırakılan izler gibiyken
Unutulmuşsun zaten çoktan
Aşk bu şehri terk ettiğinden beri
İzin kalmamış
Ona buna rezil olmuşuz artık
Hissiz kalmış taşa dönmüş yürekler
Dertler bir kenara bırakılmış
Günler su misali
Geçip gitsin istenmiş
Sonu gelmiş her şeyin
Ölüm gelse ne yazar ki!

Müge İmga

Birden

İçimde bir boşluk hissiyle 

Aydınlığı karanlık bastı
Güneş yerini aya bıraktı
Yıldızlar aniden sönükleşti
Deniz durgunlaştı
Yakamoz kayboluverdi
Hercailer boyun büktü
Gülen gözler yaşlarla doldu
Ve seni kaybettik.

Müge İmga

Bitmiş

Geçmiş olsa da hepsi
Geç kalınmış olsa da aşka
Boş gelir yokluğunda
Duymak istesem uzakta
Koşmak istesem tutsak
Konuşmak istesem kekeme
Ruhumun derinliklerinde
Yüreğimin bir köşesinde
Aradığımı kimseye itiraf edemediğim.

 Müge İmga

Bu Şehirde

Bu şehirde her şey yalandı 

Bir gerçek vardı
O da var olmandı
Yaşıyorduk bir çakıltaşı misali
İnsanlar yolcu misali
Bir uğrar sonra çeker giderdi.
Kalmazdı kimse ebedi bu şehirde
Dalgaların çakıllara sürtünmesi gibi
Bir uğrar bir çeker giderdi.
Hayatımız geçiciydi.
Hayat, denizinde sürüklerdi bilinmedik yerlere
Akıp geçerdi
Sürtünüp geçerdi
Bazen de deler geçerdi dalgalar
Acıtırdı, çizerdi.
Bazen de yaralardı.
Derinde en diplerde
Her şey bir dönemlikti.
Hiçbir şey ebedi değildi.
Hayatımız da olduğu gibi
Bölük pörçüktü
Faniydi dünya
Her şey gelip geçici,
Bazen delip geçici
Kalmazdı kimse ebedi bu şehirde
Giden, arkasına bakmadan giderdi.
Kalan, düşünmekle yetinirdi.
Herkesin, yolu geçerdi şehirden
Yaşayanları da denizi gibiydi
Dalgalıydı
Havası gibi parçalı bulutlu yüzler
Yolcuları ağlamaklı bazen
Bazen de güneşli olsa da
Günü gününe uymazdı
Bu şehirde her şey farklı olmak suretiyle …

Müge İmga

Bulutlar

Yaralarıyla yaralayan

Göçmen kuşsun
Her gün baksam da gökyüzüne getirmez bu bulutlar
Mevsimler geçse de
gittiğin yerlerden dönsen de
Yanım yanın olmaz
Her gün ağlasam da 
Küllense de yaralar
Çıkar ansızın seni hatırlatan
O esmer bulutlar

Müge İmga

Dedeler

Dedeler geldiler.

Kızım kahve yap dediler.
Kahveyi uzatsana dediler.
Öylece bakan dedeler.
Birkaç gün sonra yine geldiler.
Birkaç eşya getirmişler.
Bir baktım ki yüzümü gözüme bir şeyler sürmüşler.
Bir gecede ruhum kara
Saçlarıma aklar düşmüş.
Yüreğim delik deşik olmuş.
Sonrasında o dedelerden birine
Yar olmuşum.

Müge İmga

Değil

Gözyaşlarım sana değil 

Ayrılığın manasından
Ağlamam ayrılığımıza değil
Senin sözlerinden
İçimdeki hüzün
Geri dönmeyeceğini bilmemden değil
Birden duygusuzlaşmandan
Seni yeniden görünce konuşmam sevdiğimden değil
İnsanlığımdan
Kırgınlığım senden değil,
Aşktan
Yüzümün sertliği kalbimden değil
Gururumdan
Seni anmak seni halen sevdiğimden değil
Bir şey ifade etmemenden
Yoldan geçen bir insansın
Yolumdan geçen değil

Müge İmga

Dış güçler

Tatil dönüşü ölüm haberin ilan edildi
İnanamadım; gözlerimle görmek istedim.
Halen şokundayım.
Aramızı bozan dış güçler
İnsanoğlunun da psikolojisini bozmuş
İçinde bulunduğu duruma dayanamayan insanoğlu
Onun hayatına son vermişti.
Cansız bedeni kan revan içinde yatıyordu.

Son çarpışmada yanında olamadığımdan

Kendimi hiç affedemedim.
Dış güçlere yenik düştük.
Ayırdılar bizi
Suçlama da; dış güçler serbest bırakılıp
Mantık, müebbetle
İnsanoğlu, nevsi müdafa ile cezalandırılırken
Dış güçlerse tutuksuz yargıyla serbest
Kalpse bir kutuda külleri saklanmıştı.

Müge İmga

Döngü

Bütün mevsimler baharı hazırlar insanlara
Yaz, son baharlar için kavurur toprağı
Sonbahar, savurur yaprakları.
Kış, yeni baharlar için örter üstümüzü
Bütün yolların bahara gittiğini bilmeden
Geçici kışlara üzülecek.
Geçici yazlara sevinecek.
Oysa hep sana doğru dönerek yaşar gideriz.

 Müge İmga

Ele inat

Yakınları uzak kalanları
Güzel haberlerimize
Hasetlikten çıldıranları
Mutsuzluğumuzu paylaşıp iyi gününde
Başkalarıyla eğleneni
İyi günümüzde olup derdimizi paylaşınca
Uzaklaşanları
Hatalarımızı kınayanları
Mutsuzluğumuzdan gülen gözlerle
Kocaman kahkahalarla bahsedenleri
Fesatları, kulp bulanları
Fitne ficürluk edenleri
Gönül tahtımıza
Paspas edelim
Kem gözlerle duvara bardak dayayanlara
Ellerimizi kulaklarımızı kapatıp
Üç maymunu oynayalım
Dimdik duralım
Ne parada ne pulda
Birbirimizde gözümüz olsun
Hayat şartlarına değil
Engel çıkaranlara
Soğuk savaş açalım
Ruhları duymadan
Kaçıp gidelim kendi diyarımıza.

Müge İmga

 

Festival

Oturmuşsun şu sahil kasabasında
Usulca çalar Tanju Okan
“Öyle sarhoş olsam ki” diye eşlik eder.
Bir ayağı kısa ahşap masayla sallanır durursunuz iki yana
Bırak şu denize bakmayı.
Sil o yaşları yanaklarından.
Darmadağın üstü başın düzelt.
Festivaldeki neşeli çocuklar gibi ol yeniden.
Dertler sıkmasın o tatlı canını,
Gel birlikte güzel günlere yelken açalım yeniden.
Şen kahkahalarla düşman çatlatalım.
Böyle mi tanıştık seninle
Sen keman o davuldu zaten
Küsme hayata önümüz uzun
Boş ver gel benle festivale desem
Çoktan alev almamış olsan
İçin için yanmasan.

Müge İmga

Geçmiş

Yeni güne tebessümle uyandım
Havayı içime doldurdum
Güneş içimi ısıttı.
Kurtulmanın dayanılmaz hazzıyla
Attım çöplüğe olanları
Bembeyaz sayfalarım olsun
Gri damlalar kirletmesin istedim
Günler aylar geçti.
Hüzün uğramadı.
Her şey yolunda gitti derken
Çöpçüler bu sizinmiş dediler
Geçmişimi geri verdiler.

Müge İmga

Gidişin

Sen gittiğinden beri
Bakamadım saatlere
Sayamadım günleri
Unuttum zamanları
Seni unutana dek

Gidişinle içimda koptu bir şeyler
Diyemedim hiçbir şey
Arkandan bakamadım
Ağlayacak gibi olduğumda
Arkana dönüp baktığında
Göz göze geleceğimden
Bakamadım son bir defa

Müge İmga

Gizli el

Yemyeşil bir orman içinde suları denize ulaşmayan bir nehir vardı.

Suları durağan amaçsız akıp giderdi.isterdi ki çağıldasın aksın suları gürül gürül varsın bir yabancı ülkede başka bir nehirle kolları birleşsin, aksın bütün bölgeyi sulasın. Bir gün ansızın gizli bir el çıka geldi.

Nehrin yatağını değiştirdi.

Nehir, o gün her zaman aktığı yatağından yer değiştirdi.

Her gün gördüğü güneşi o gün daha parlak gördü.

Her zaman işittiği kuşların sesi daha anlamlı geldi.

Ruhuna renk verdi. Sularının sesini şelaleler kıskanır oldu. Vardığı ovalar suya doğdu. Yeniden can bulmuş oldu.

Müge İmga

 

Görünmez

Resmedemem seni
Elim tutulur gözlerim görmez olur
Varlığını kağıt üzerine dökemem
Sesin fısıldanır usulca
Gecenin bir gözü kör olan
Sessizliğinde
sıçrarım ansızın uykumdan
Bakarım pencereden
El sallarsın karşımda heybetli büyük adadan
Bir ben bilirim oradan göz kırptığını
Bugün canım sıkkın gelemeyebilirim dersin
Toplarım arkadaşlarımı
Alıp başımızı gideriz içmeye
Kapıda dikilirsin
Kimse görmez bir ben hariç
Gelim mi dediğinde kabullensem bile
Değişen bir şey olmaz ki
Kılık değiştirip gelemesen de
Öyle yanımda değil ta içimdesin
Bundandır ki görünmezsin.

Müge İmga
 
 

Hayal Ya Da Gerçek

Sonunu bilmediğim bir yolda
Sen çıktın ansızın karşıma
Bir vardın bir yoktun karşımda
Hiç olmadın yanımda
Senle ya da sensiz de olsam da
Seni düşünmek bile tebessüm getirirdi bana

Meleklerin dokunuşu gibiydi
Yüzüne bakmak
Gözlerinin en dibinde kaybolmak
O an ne yaptığının farkındalığını kaybetmek
O saniyelerin nasıl geçtiğini bilmemek

Seni göremesem de
Hayalin daha güzel
Gerçekler acıdır derler
İmge olarak kal düşümün bir köşesinde

Senle kursam da hayal ya da gerçek
Yüzün beni darmaduman etse de
Sonunun nasıl biteceğini bilsemde
Karamsarlığa boğsa da beni bu fikir
Hayalin dahi kalbime çarpıntı
İçime neşeye sebep olsa da
Başka birşeydi bu
Herşeyden farklıydı
Adını koymak istemediğim

Müge İmga